Odmowa przyjęcia na pokład na locie przesiadkowym: co obowiązuje?

Różnica polega na tym, kto nie zdążył na lot. Przy utracie lotu przesiadkowego na następny odlot docierasz za późno. Tutaj stoisz przy bramce albo idziesz do niej, gdy bramka jest jeszcze otwarta, i słyszysz, że Twoje miejsce zostało już oddane. Może to być odmowa przyjęcia na pokład, oceniana według własnych reguł.

Dlaczego to ma znaczenie. Przy odmowie przyjęcia na pokład wbrew woli pasażera przewoźnik ma według art. 4 ust. 3 niezwłocznie wypłacić odszkodowanie na podstawie art. 7 i zaoferować pomoc na podstawie art. 8 i 9. Odszkodowanie może więc wynikać z samej odmowy, a nie z trzygodzinnej granicy opóźnienia. Przy dwóch osobnych biletach obowiązują inne rozważania, zob. utrata lotu przesiadkowego.

Stan faktyczny. Dwoje podróżnych miało jedną rezerwację La Coruña–Madryt–Santo Domingo w linii Iberia. Pierwszy lot opóźnił się o 1 godzinę i 25 minut. Iberia założyła, że nie zdążą na przesiadkę, anulowała ich karty pokładowe i oddała miejsca innym. Podróżni stawili się mimo to przy wyjściu na ostatnie wezwanie i nie wpuszczono ich na pokład. Dotarli do celu z opóźnieniem 27 godzin (C-321/11, pkt 10–13).

Sentencja. Pojęcie odmowy przyjęcia na pokład z art. 2 lit. j obejmuje sytuację, w której przewoźnik, w ramach jednej umowy przewozu obejmującej loty następujące bezpośrednio po sobie i wspólną odprawę, odmawia pasażerom przyjęcia na pokład dlatego, że pierwszy lot opóźnił się z winy przewoźnika, a przewoźnik błędnie założył, że pasażerowie nie zdążą.

Uzasadnienie. Art. 2 lit. j nie wymaga overbookingu (pkt 21–24). Taka przyczyna nie może być przypisana pasażerowi i nie jest porównywalna z powodami zdrowotnymi, bezpieczeństwa ani z niekompletnymi dokumentami, więc nie jest uzasadnionym powodem odmowy (pkt 32–35). Wtedy może mieć zastosowanie art. 4 ust. 3. Odsyła on do art. 7–9, a bez tego powiązania podróżni zostaliby bez ochrony (pkt 26). Trybunał sam nie rozstrzygał o wysokości odszkodowania.

Punktem wyjścia jest jedna rezerwacja. Trybunał stwierdził, że dwa lub więcej lotów objętych jedną rezerwacją stanowią całość, a zmiana samolotu nie ma znaczenia (C-537/17, pkt 18–24). Ostatecznym miejscem docelowym jest cel ostatniego lotu (art. 2 lit. h). W sprawie Wegener pasażerowi odmówiono miejsca w Casablance po opóźnieniu pierwszego lotu, ale Trybunał badał tam tylko zakres stosowania rozporządzenia, a nie odmowę przyjęcia na pokład.

Odległość liczy się do ostatniego celu. Według art. 7 ust. 1 odległość mierzy się do ostatniego miejsca docelowego, do którego odmowa spowoduje późniejsze przybycie. Przy zwykłym opóźnieniu decydują natomiast trzy godziny w miejscu docelowym (C-11/11, pkt 32–35). Przy zmianie planu podróży przewoźnik może zmniejszyć odszkodowanie o połowę, jeśli pasażer dotrze w ciągu dwóch, trzech lub czterech godzin po pierwotnym czasie, zależnie od odległości (art. 7 ust. 2).